เหตุที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นาน

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับ ณ ป่าไผ่ ใกล้เมืองมิถิลา ลำดับนั้น ท่านพระกิมพิละเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค นั่ง ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ...

...พระกิมพิละกราบทูลถามต่อไปว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ!  แล้วก็อะไรเล่าเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นานในเมื่อพระตถาคตเจ้าปรินิพพานแล้ว 

ดูก่อนกิมพิละ! เมื่อตถาคตปรินิพพานแล้ว...

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้  มีความเคารพ  ยำเกรงในพระ

ศาสดา

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในพระธรรม

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในสงฆ์(ภิกษุ-ภิกษุณีสงฆ์) 

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในสิกขา (การศึกษาทั้งปฏิบัติและปริยัติ)

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงต่อกันและกัน ต้อนรับ เอื้อเฟื้อต่อกันและกัน

เหล่านี้แลเป็นเห

ตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นานหลังจากพระตถาคตเจ้าปรินิพพานแล้ว

                                                                                                ปัญจกนิบาต อังคุตตรนิกาย เล่ม22