พระคาถาชินบัญชรนี้ เป็นคาถาที่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ตกทอดมาจากลังกา 
เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี ) ได้ค้นพบในคัมภีร์โบราณ และได้ดัด
แปลงแก้ไขแต่งเติมให้ดีขึ้น เป็นเอกลักษณ์พิเศษได้เนื้อหาและถ้อยกระทงความสมบูรณ์
แปลออกมาแล้ว  มีแต่สิ่งที่เป็นมงคลแก่ผู้สวดภาวนาทุกประการ พระคาถานี้ 
เป็นการอัญเชิญพระพุทธานุภาพแห่งพระบรมศาสดา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 
และพระพุทธเจ้าที่ได้เคยตรัสรู้มาก่อนหน้านี้ จากนั้นเป็นการอัญเชิญ
พระอรหันต์ขีณาสพอันสำเร็จคุณธรรมวิเศษ แต่ละองค์ไม่เหมือนกัน 
นอกนั้นยังอัญเชิญพระสูตรต่าง ๆ อันโบราณจารย์เจ้าถือว่า เป็นพระพุทธมนต์อันวิเศษ
แต่ละสูตร มารวมกันสอดคล้องเป็นกำแพงแก้วคุ้มกัน ตั้งแต่กระหม่อมจอมขวัญ
ของผู้ภาวนาพระคาถาลงมาจนล้อมรอบตัว จนกระทั่งหาช่องว่างให้อันตรายสอดแทรก
เข้ามามิได้ ผู้ใดได้สวดภาวนาพระคาถาชินบัญชร เป็นประจำอยู่สม่ำเสมอ 
จะเกิดความเป็นสิริมงคลสมบูรณ์พูนผล ศัตรูหมู่พาลไม่กล้ากล้ำกราย ไปทางใดย่อมเกิด
เมตตามหานิยม เกิดลาภผลพูนทวี ขจัดภัยจากภูตผีปีศาจ ตลอดจนคุณไสยต่าง ๆ 
ทำน้ำมนต์รดแก้วิกลจริตแก้สรรพโรคภัยหายสิ้น เป็นสิริมงคลชีวิต 
มีคุณานุภาพตามแต่จะปรารถนา จะเดินไปทางใด สวด 10 จบแล้วอธิฐาน
จะสำเร็จสมที่ตั้งใจ
วิธีสวด พระคาถาชินบัญชร
การเริ่มต้นสวดในครั้งแรก ให้หาวันดี ควรเป็นวันพฤหัสบดี เพราะเป็นวันครูเป็นวันเริ่มต้น
โดยน้อมนำดอกไม้ ธูปเทียนถวายบูชาคุณพระรัตนตรัยและดวงพระวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์
ของเจ้าประคุณสมเด็จฯ ถ้าไปที่วัดระฆังได้ก็ยิ่งดี ถ้าไปไม่ได้ให้ระลึกถึงท่าน 
และหันหน้าไปทางวัดระฆังถือว่าใช้ได้ เมื่อบูชาพระรัตนตรัยและดวงวิญญาณ
ของเจ้าประคุณสมเด็จฯแล้ว จึงเริ่มต้นสวดโดยอ่านตามบท ให้ได้ ๑ จบ 
ถือเป็นเสร็จพิธีเริ่มต้นพระคาถาชินบัญชรเพื่อให้เกิดอนุภาพยิ่งขึ้นก่อนเจริญภาวนา
ชินบัญชรตั้งนะโม ๓ จบก่อน แล้วระลึกถึง สมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) 
ปุตตะกาโมละเภปุตตัง  ธะนะกาโมละเภธะนัง 
อัตถิกาเยกายะญายะ เทวานังปิยะตัง สุตตะวา 
อิติปิโสภะคะวา ยะมะราชาโน 
ท้าวเวสสุวัณโณ มรณังสุขัง 
อะระหัง สุคะโต นะโมพุทธายะ
และต่อด้วยบทสวดพระคาถาชินบัญชร 
๑.   ชะยาสะนากะตา พุทธา เชตะวา มารัง สะวาหะนัง จะตุสัจจาสะภัง ระสัง เย ปิวิงสุ นะราสะภา
๒.   ตัณหังกะราทะโย พุทธา อัฏฐะวีสะติ นายะกา สัพเพ ปะติฏฐิตา มัยหัง มัตถะเก เต มุนิสสะรา
๓.   สีเส ปะติฏฐิโต มัยหัง พุทโธ ธัมโม ทะวิโล จะเน สังโฆ ปะติฏฐิโต มัยหัง อุเร สัพพะคุณากะโร
๔.  หะทะเย เม อะนุรุทโธ สารีปุตโต จะ ทักขิเณ โกณฑัญโญ ปิฏฐิภาคัสมิง โมคคัลลาโน จะ วา มะเก
๕.  ทักขิเณ สะวะเน มัยหัง อาสุง อานันทะ ราหุโล กัสสะโป จะ มะหานาโม อุภาสุง วามะโสตะเก
๖.  เกสันโต ปิฏฐิภาคัสมิง สุริโย วะ ปะภังกะโร นิสินโน สิริสัมปันโน โสภิโต มุนิ ปุงคะโว
๗.  กุมาระกัสสะโป เถโร มะเหสี จิตตะวาทะโก โส มัยหัง วะทะเน นิจจัง ปะติฏฐาสิ คุณากะโร
๘.  ปุณโณ อังคุลิมาโลจะ อุปาลี นันทะสีวะลี เถรา ปัญจะอิเมชาตา นะลาเต ตีละกา มะมะ
๙.   เสสาสีติ มะหาเถรา วิชิตา ชินะสาวะกา เอเตสีติ มะหาเถรา ชิตะวันโต ชิโนระสา ชะลันตา 
       สีละเตเชนะ อังคะมังเคสุ สัณฐิตา
๑๐. ระตะนัง ปุระโต อาสิ ทักขิเณ เมตตะสุต ตะกัง ธะชัคคัง ปัจฉะโต อาสิ วาเม อังคุลิมาละกัง
๑๑. ขันธะ โมระ ปะริตตัญจะ อาฏานาฏิยะ สุตตะ กัง อากาเส ฉะทะนัง อาสิ เสสา ปาการะสัณฐิตา
๑๒. ชินา นานา วะระสังยุตตา สัตตะปาการะลังกะตา วาตะปิตตาทิสัญชาตา พาหิรัชฌัตตุปัททะวา
๑๓. อะเสสา วินะยัง ยันตุ อะนันตะ ชินะเตชะสา วะสะโต เม สะกิจเจนะ สะทา สัมพุทธะปัญชะเร
๑๔  ชินะปัญชะระมัชฌัมหิ วิหะรันตัง มะหีตะเล สะทา ปาเลนตุ มัง สัพเพ เต มะหาปุริสา สะภา
๑๕. อิจเจวะมันโต สุคุตโต สุรักโข ชินานุภาเวนะ ชิตูปัททะโว ธัมมานุภาเวนะ ชิตาริสังโฆ สังฆานุ 
       ภาเวนะ ชิตันตะราโย  สัทธัมมานุภาวะปาลิโต จะรามิ ชินะปัญชะเรติ.
คาถาเมตตามหานิยม
(สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต ใช้สอนแม่นาคพระโขนง)
" เมตตา คุณณัง อะระหัง เมตตา "
(ที่มา : หนังสือกฎแห่งกรรม ธรรมปฎิบัติ พระราชสุทธิญาณมงคล เล่ม ๖ หน้า ๒๘)